http_port در Squid ترافیک پروکسی HTTP را بدون توجه به شماره پورت می‌پذیرد. پیکربندی آن روی پورت 1080 آن را شنونده HTTP نگه می‌دارد؛ کلاینت SOCKS دست‌دادن متفاوتی می‌فرستد.

برنامه‌ای که پروکسی‌های HTTP را پشتیبانی می‌کند می‌تواند نشانی و پورت Squid را در تنظیم پروکسی HTTP خود به کار ببرد. مقصدهای HTTPS می‌توانند از CONNECT عبور کنند، بنابراین این تنظیم برای وب‌سایت‌های امن نیز مناسب است، وقتی پروکسی تونل را مجاز بداند.

برنامه‌ای که به SOCKS نیاز دارد به سرویسی که نسخه لازم SOCKS را پیاده‌سازی کند و به احراز هویت نیاز دارد. برای مسیرهای عمومی مجاز، کاندیدهایی را از فهرست پروکسی SOCKS انتخاب کنید که با آن نسخه هم‌خوان باشند. یک سرور SOCKS اختصاصی یا ارسال دینامیک SSH محلی مناسب می‌تواند آن رابط را فراهم کند.

پشتیبانی آزمایشی و پروکسی‌های بالادست

صفحه توسعه SOCKS در Squid رویکردهای آزمایشی و کتابخانه‌ای را همراه با محدودیت‌ها توصیف می‌کند. این صفحه ثابت نمی‌کند که یک شنونده HTTP استاندارد بسته‌بندی‌شده SOCKS5 را از طریق یک کلید پیکربندی می‌پذیرد.

واداشتن Squid به استفاده از SOCKS در بالادست الزام جداگانه‌ای برای اتصال‌های خروجی آن است. روشی که بر آن سوکت‌ها اثر بگذارد پشتیبانی SOCKS ورودی را اضافه نمی‌کند.

در ناسازگاری پروتکل، مشخص کنید برنامه چه چیزی به Squid می‌فرستد و Squid چه چیزی به مقصد یا والد خود می‌فرستد. تغییر تنها شماره پورت هیچ‌یک از این دو گفتگو را تغییر نمی‌دهد.

مقالات مرتبط