تنظیمات → Wi-Fi → دکمهٔ اطلاعات کنار شبکهٔ متصل → پیکربندی پراکسی را باز کنید (با نام پراکسی HTTP هم دیده می‌شود). حالت فعلی را یادداشت کنید، دستی را برگزینید و نقطهٔ اتصال را وارد کنید:

فیلدمقدار برای یک مدخل نمونهٔ HTTP
سرور203.0.113.10
درگاه8080
احراز هویتفقط از حساب پراکسی ارائه‌شده توسط گرداننده استفاده کنید.

نشانی مستندات را با پراکسی HTTP فعال خود یا گزینه‌ای از فهرست پروکسی‌های HTTP عوض و ذخیره کنید. مدخل باید با HTTP سازگار باشد؛ این فیلدها SOCKS را به HTTP تبدیل نمی‌کنند. وقتی اطلاعات ورود ارائه نشده، نام کاربری یا گذرواژهٔ پیش‌فرضی برای حدس زدن وجود ندارد.

در مرورگر یک درخواست تازه برای بررسی IP بفرستید و با نتیجهٔ قبل از تغییر مقایسه کنید. مقصد HTTPS را هم آزمایش کنید، چون پراکسی باید تونل آن را مجاز بداند. اگر بارگذاری شکست خورد، IP، درگاه و پروتکل را بازبینی کنید، سپس با نقطهٔ مناسب دیگری مقایسه کنید.

در پایان به پیکربندی پراکسی همان شبکه برگردید و حالت قبلی را بازیابی کنید، یا اگر قبلاً خاموش بوده خاموش را برگزینید. صفحهٔ بررسی را دوباره بارگذاری کنید.

کدام نشانی تغییر کرد؟

پراکسی بر ترافیک HTTP پشتیبانی‌شدهٔ همین اتصال Wi-Fi اثر دارد. دادهٔ همراه، شبکهٔ دیگر یا تمام ترافیک غیر HTTP برنامه‌ها را خودکار پوشش نمی‌دهد. سایتی با زبان یا منطقهٔ ثابت شاید فقط از کوکی یا ترجیح حساب استفاده می‌کند؛ گزارش IP واقعی آن را مقایسه کنید.

نشانی خصوصی Wi-Fi نشانی دستگاه در شبکهٔ محلی Wi-Fi را کنترل می‌کند. این نشانی از IP خروجی عمومی که سایت می‌بیند جداست؛ پس تغییر این گزینه راه انتخاب پراکسی عمومی نیست.

مقالات مرتبط