یک پیکربندی Squid می‌تواند گذرواژه‌ها را با Active Directory بررسی کند و در همان حال کادر ورود نشان دهد. این لزوماً به معنای خرابی چیزی نیست. AD توصیف می‌کند که حساب کجا قرار دارد؛ اما نمی‌گوید مرورگر چگونه اثبات می‌کند که کاربر کیست.

در این خط، واژهٔ مهم basic است:

auth_param basic realm Windows Logon

واژه‌های پس از realm فضای حفاظت‌شدهٔ احراز هویت را نام‌گذاری می‌کنند. آن‌ها توکن دسترسی ویندوز درخواست نمی‌کنند و چالش را به Negotiate تغییر نمی‌دهند. یک کمک‌کنندهٔ Basic LDAP اطلاعات ورودی ارائه‌شده را می‌گیرد و آن را با دایرکتوری بررسی می‌کند.

در یک پیکربندی معمول سه تصمیم جداگانه وجود دارد: Squid چگونه از کارخواست‌کننده چالش می‌گیرد، یک کمک‌کننده چگونه آن پاسخ را اعتبارسنجی می‌کند، و قاعدهٔ دسترسی به کدام کاربران یا گروه‌های احرازشده اجازه می‌دهد. جست‌وجوی موفق گروه در LDAP تنها تصمیم آخر را حل می‌کند. نمی‌تواند اطلاعات ورودی گمشدهٔ مرورگر را تأمین کند.

اگر نیازمندی، ورود بی‌صدا باشد

یک طرح احراز هویت یکپارچه که مرورگر پشتیبانی می‌کند برگزینید و پیش‌نیازهای سمت سرور آن را تنظیم کنید. برای Negotiate مبتنی بر Kerberos، این شامل هویت سرویس و مواد کلید و همچنین سیاست کارخواست‌کننده‌ای است که احراز هویت به آن پروکسی را مجاز می‌داند. تنها عوض کردن فایل اجرایی کمک‌کننده در یک پیکربندی Basic این تبدیل را انجام نمی‌دهد.

پیش از جایگزینی یک راه‌اندازی LDAP کارآمد، تصمیم بگیرید به کدام نتیجه نیاز دارید. پذیرفتن همان نام کاربری و گذرواژه‌ای که برای ورود به یک ایستگاه کاری به کار می‌رود، نیازمندی معقولی برای Basic است. استفادهٔ دوباره از هویت ویندوزِ واردشده بدون پرسیدن آن گذرواژه نیازمندی دیگری است، با کار متفاوتی در پروتکل و استقرار.

مقالات مرتبط