کد 1006 در WebSocket بستن غیرعادی را بدون قاب Close مورد انتظار گزارش می‌کند. این کد رزرو شده است: یک نقطه پایانی نباید 1006 را به‌عنوان وضعیت در قاب Close وب‌سوکت بفرستد. دیدن آن در یک رویداد API پیام سرور نیست که پروکسی را علت معرفی کند.

اگر اتصال هرگز باز نشد

تنظیمات را به ترتیب دنبال کنید: اتصال به پروکسی، مذاکره پروکسی، TLS مقصد برای WSS و سپس دست‌دادن باز کردن WebSocket. یک چالش پروکسی یا رد تونل می‌تواند توالی را پیش از مرحله WebSocket متوقف کند.

اگر باز شد و پیام حمل کرد

مدت قابل استفاده و آنچه پیش از بستن رخ داد را ثبت کنید. قطع انتقال، خاموش شدن برنامه و سیاست یک واسطه می‌توانند گیرنده را بدون تبادل بستن تمیز بگذارند.

نقطه پایانی، شناسه نشست، آخرین فعالیت و اینکه قاب Close عادی دیده شده یا نه را نگه دارید. خطاهای شبکه مرورگر یا کتابخانه را با گزارش‌های مقصدی که کنترل می‌کنید مقایسه کنید. فقط کد رویداد نمی‌تواند ISP، اپراتور پروکسی یا سرور برنامه را به‌عنوان منبع مشخص کند.

یک صفحه HTTPS عادی از همان پروکسی یک تبادل کوتاه را بررسی می‌کند، نه عمر این نشست را. هنگام تغییر مسیر، وضعیت مرورگر و کد برنامه را ثابت نگه دارید؛ وگرنه تفسیر یک تلاش دوباره موفق دشوار است.

مرزی را که شواهد پشتیبانی می‌کند ترمیم کنید. احراز هویت پروکسی، اعتماد TLS و اتصال دوباره برنامه کارهای جداگانه‌اند و افزایش همه مهلت‌ها نمی‌تواند 1006 را وادار کند یکی از آن‌ها را مشخص کند.

مقالات مرتبط