Proxifier برای Mac: یک برنامه را از SOCKS عبور دهید و بقیه را مستقیم نگه دارید
یک قاعدهٔ برنامهٔ مشخص را بالای پیش‌فرض Direct بگذارید، استثنای localhost را حفظ کنید و بررسی کنید کدام فرایند مالک اتصال است.
در نمایهٔ موجود Proxifier برای Mac، نقطهٔ پایانی SOCKS را در بخش Proxy Servers تنظیم کنید و وقتی مسیر برنامه به مقصد عمومی واسطهٔ عمومی را مجاز می‌کند از نامزد مناسب در فهرست پروکسی‌های SOCKS استفاده کنید، سپس قاعده‌ای با نام Proxification بیفزایید که برنامهٔ موردنظر را انتخاب کند.
معیارهای میزبان مقصد و درگاه آن برنامه را روی Any بگذارید اگر همهٔ اتصال‌های پشتیبانی‌شدهٔ آن باید از پروکسی استفاده کنند. پروکسی ذخیره‌شده را به‌عنوان کنش قاعده انتخاب کنید و کنش قاعدهٔ Default را روی Direct بگذارید.
| ترتیب قاعده | تطبیق | کنش |
|---|---|---|
| Localhost | استثنای موجود loopback | Direct |
| برنامهٔ انتخاب‌شده | برنامهٔ برگزیده، سایر معیارها Any | پروکسی SOCKS ذخیره‌شده |
| پیش‌فرض | اتصال‌های باقی‌مانده | Direct |
قواعد از بالا به پایین ارزیابی می‌شوند. همهٔ معیارهای یک قاعده باید تطبیق یابند. بنابراین قاعدهٔ گسترده‌ترِ پیشین می‌تواند مانع اجرای قاعدهٔ ویژهٔ برنامه شود.
برنامه و کنش انتخاب‌شده را در گزارش اتصال‌ها بررسی کنید. ممکن است یک فرایند کمکی به‌جای برنامهٔ دیداری مالک اتصال باشد؛ اگر به همان سیاست تعلق دارد آگاهانه آن را بیفزایید.
مستندات Mac مسیریابی اتصال‌های TCP را توصیف می‌کند. سیاست حل DNS و پشتیبانی UDP را دو توانایی جدا در نظر بگیرید. انتخاب برنامه به‌تنهایی ثابت نمی‌کند که هر عملیات شبکه‌ای مرتبط با آن از این پروکسی پیروی می‌کند.