چرا یک درخواست پروکسی رمز عبور می‌خواهد در حالی که Kerberos برای بقیه کار می‌کند
قاعدهٔ خط‌مشیمی را پیدا کنید که به یک درخواست، قلمرو احراز هویت پروکسی غیرمنتظره‌ای اختصاص می‌دهد، حتی وقتی درخواست‌های دیگر با موفقیت از Kerberos استفاده می‌کنند.
چند درخواست از طریق پروکسی شرکت با موفقیت از Kerberos استفاده می‌کنند. یک درخواست باعث نمایش اعلان رمز عبور می‌شود. پیش از تعویض keytab، بررسی کنید که همان درخواست کدام خط‌مشی احراز هویت را انتخاب کرده است.
دروازه می‌تواند از طریق خط‌مشی، قلمرو و طرح‌های پشتیبانی‌شده را انتخاب کند. دو تراکنش که از یک مرورگر به همان پروکسی می‌رسند، لزوماً الزامات احراز هویت یکسانی دریافت نمی‌کنند.
این رد فرضی را در نظر بگیرید:
| تراکنش | نخستین خط‌مشی منطبق | احراز هویت موجود |
|---|---|---|
| سند اصلی | قاعدهٔ مرور مدیریت‌شده | Negotiate |
| اسکریپت از میزبان دیگر | استثنای مقصد پیشین | Basic یا NTLM |
نخستین تبادل موفق نشان می‌دهد که یک مسیر انتخاب‌شده کار می‌کند. اما نشان نمی‌دهد که تراکنش دوم به آن مسیر رسیده است. ممکن است اعتبارنامه معتبر باشد، ولی قاعده‌ای که سازوکار احراز هویت آن را انتخاب می‌کند نادرست باشد.
قاعدهٔ انتخاب‌شده و ترتیب آن را بررسی کنید
مقصد و زمان درخواستی را که به چالش خورده با رد خط‌مشی دروازه تطبیق دهید. قلمرو، گزینه‌های طرح و حالت احراز هویتی را که نخستین قاعدهٔ قابل‌اعمال تولید می‌کند مشخص کنید. آن مقادیر را با یک درخواست موفق از همان کارخواه مقایسه کنید.
خط‌مشی مبتنی بر هویتی که به یک IP پیوند دارد نیز می‌تواند رفتاری متفاوت از خط‌مشی‌ای داشته باشد که احراز هویت روی اتصال را الزامی می‌کند. فرض نکنید نبود دست‌دادن تازه یعنی همان قلمرو انتخاب شده است.
اگر منبع در استثنایی ناخواسته افتاده است، آن قاعده یا دامنه‌اش را اصلاح کنید و رد حاصل را بازبینی کنید. گسترش روش‌های احراز هویت مجاز در همه‌جا می‌تواند ناسازگاری را پنهان کند، ولی رفتار دسترسی ترافیک نامرتبط را تغییر می‌دهد.
اگر قلمرو مورد نظر انتخاب شده و تبادل مورد انتظار شکست می‌خورد، به شواهد حساب و Kerberos بروید. آن‌جاست که بلیت، نام سرویس یا عیب‌یابی بک‌اند مرتبط می‌شود.