پس از راه‌اندازی CefRequestContext موردنظر، ترجیح پروکسی آن را روی رشته UI فرآیند مرورگر و پیش از آغاز کار مرور تنظیم کنید:

auto rule = CefDictionaryValue::Create();
rule->SetString("mode", "fixed_servers");
rule->SetString("server", "http://proxy.example:8080");

auto value = CefValue::Create();
value->SetDictionary(rule);
CefString error;
bool configured = context->SetPreference("proxy", value, error);

مقدار configured را بررسی کنید و در صورت شکست خطا را نگه دارید. CanSetPreference نشان می‌دهد آیا کاربر می‌تواند ترجیح را تغییر دهد؛ انتخاب خط فرمان در زمان راه‌اندازی می‌تواند آن را در برابر این رابط قفل کند.

همان بستر را هنگام ساخت مرورگر بدهید. بستر پیکربندی‌شده اما استفاده‌نشده بر مرورگری که روی بستر سراسری است اثری ندارد.

جداسازی را هم بررسی کنید. بسترها ممکن است وضعیت ذخیره‌سازی یا شبکه زیرین را از طریق مسیرهای کش مشترک یا روابط صریح به اشتراک بگذارند. IsSharingWith روش پشتیبانی‌شده برای بررسی این اشتراک است. نشست‌های مستقل پروکسی به بسترها و سیاست ذخیره‌سازی مستقلاً انتخاب‌شده نیاز دارند.

ترجیح بر کار بعدی اثر می‌گذارد؛ نمی‌تواند تونل موجود را جابه‌جا کند. نشانی ناوبری را مقصد و سرور ترجیح را واسط نگه دارید. برای مرور عمومی مجاز بدون احراز هویت پروکسی، فهرست پروکسی HTTP می‌تواند مقادیر سرور HTTP نامزد را فراهم کند. اگر سوئیچ‌های راه‌اندازی آگاهانه مالک مسیر باشند، همان سیاست را حفظ کنید و انتظار نداشته باشید نوشتن ترجیح در آینده آن را نقض کند. API بستر درخواست پشتیبانی‌شده همچنین از بازسازی CefProxyHandler حذف‌شده پرهیز می‌کند.

مقالات مرتبط