Vendosni përfaqësuesin në kontekstin e kërkesës CEF

Pasi CefRequestContext i synuar inicializohet, vendosni preferencën e tij të përfaqësuesit në fillin UI të procesit të shfletuesit përpara se të fillojë puna e shfletimit:

auto rule = CefDictionaryValue::Create();
rule->SetString("mode", "fixed_servers");
rule->SetString("server", "http://proxy.example:8080");

auto value = CefValue::Create();
value->SetDictionary(rule);
CefString error;
bool configured = context->SetPreference("proxy", value, error);

Kontrolloni configured dhe mbajeni gabimin në rast dështimi. CanSetPreference tregon nëse preferenca mund të ndryshohet nga përdoruesi; një zgjedhje nga rreshti i komandës në nisje mund ta bllokojë atë përballë këtij ndërfaqeje.

Jepni të njëjtin kontekst gjatë krijimit të shfletuesit. Një kontekst i konfiguruar por i papërdorur nuk ndikon në një shfletues në kontekstin global.

Kontrolloni edhe izolimin. Kontekstet mund të ndajnë gjendjen bazë të ruajtjes ose të rrjetit përmes shtigjeve të përbashkëta të cache-it ose marrëdhënieve të qarta. IsSharingWith është mënyra e mbështetur për të shqyrtuar atë ndarje. Sesionet e pavarura të përfaqësuesit kanë nevojë për kontekste dhe politikë ruajtjeje të zgjedhura në mënyrë të pavarur.

Preferenca ndikon në punën e mëvonshme; nuk mund të zhvendosë një tunel ekzistues. Mbani URL-në e navigimit si destinacion dhe serverin e preferencës si ndërmjetës. Për shfletim publik të lejuar pa vërtetim përfaqësuesi të konfiguruar, lista e përfaqësuesve HTTP mund të japë vlera kandidate të serverit HTTP. Nëse ndërprerësit e nisjes e zotërojnë rrugën me qëllim, mbani atë politikë në vend që të prisni që një shkrim i mëvonshëm i preferencës ta anashkalojë. API-ja e mbështetur e kontekstit të kërkesës shmang gjithashtu rindërtimin e CefProxyHandler të hequr.