Eftir að ætlað CefRequestContext hefur verið frumstillt skaltu stilla proxy-kjör þess á UI-þráð vafraferilsins áður en vafrið hefst:

auto rule = CefDictionaryValue::Create();
rule->SetString("mode", "fixed_servers");
rule->SetString("server", "http://proxy.example:8080");

auto value = CefValue::Create();
value->SetDictionary(rule);
CefString error;
bool configured = context->SetPreference("proxy", value, error);

Athugaðu configured og geymdu villuna ef það mistekst. CanSetPreference segir til um hvort notandinn geti breytt kjörinu; val á skipanalínu við ræsingu getur læst því gagnvart þessu viðmóti.

Gefðu sama kontektinn þegar vafrinn er búinn til. Stilltur en ónotaður kontekt hefur ekki áhrif á vafra á alheimskontektinum.

Athugaðu einnig einangrun. Kontektir geta deilt undirliggjandi geymslu- eða netstöðu gegnum sameiginlegar skyndiminnisslóðir eða skýrar tengingar. IsSharingWith er studda leiðin til að skoða þessa deilingu. Sjálfstæðar proxy-lotur þurfa sjálfstætt valda kontekta og geymslustefnu.

Kjörið hefur áhrif á síðari vinnu; það getur ekki flutt núverandi göng. Haltu vafursslóðinni sem áfangastað og þjóni kjörsins sem millilið. Fyrir leyft opinbert vafur án stilltrar proxy-auðkenningar getur HTTP-proxylistinn veitt hugsanleg HTTP-þjónsglidi. Ef ræsingarrofar eiga leiðina viljandi skaltu halda þeirri stefnu í stað þess að búast við að síðari stillingarskrif gangi yfir hana. Studda beiðnikontektar-API-ið forðast líka að endurbyggja fjarlægða CefProxyHandler.

Tengdir greinar