خواندن شمار اتصال‌های یک پروکسی
شمار سوکت، درخواست و مقصد را برای مقصود خودشان به کار ببرید، نه اینکه هر اتصال را یک زبانه مرورگر بدانید.
سی اتصال برقرارشده به معنای سی وب‌سایت یا سی زبانه مرورگر نیست.
یک صفحه می‌تواند چندین مبدأ و اتصال داشته باشد. اتصال‌های بی‌کار می‌توانند برای استفاده دوباره در دسترس بمانند. HTTP/2 می‌تواند تبادل‌های هم‌زمان را روی یک اتصال حمل کند؛ درون CONNECT، پروکسی‌ای که رهگیری نمی‌کند تونل را می‌بیند نه شمار دقیق آن درخواست‌های درونی.
| چه چیزی باید محدود شود؟ | سنجه |
|---|---|
| فشار فایل‌های باز | اتصال‌ها و توصیفگرها |
| سرعت انتقال | بایت در طول زمان |
| دسترسی به مقصد | هدف‌های دیدنی و مجاز |
| زبانه‌های مرورگر | وضعیت در سطح مرورگر |
سوکت‌های سمت کلاینت و سمت سرور هم شمارهای متفاوتی هستند. برخوردهای حافظه نهان، استفاده دوبازه از اتصال و پروکسی‌های والد رابطه آنها را تغییر می‌دهند.
maxconn ACL در Squid می‌تواند با یک سیاست پشتیبانی‌شده برای اتصال‌های هم‌زمان کمک کند. این سیاست وب‌سایت‌ها را نمی‌شمارد و حساب‌داری بر پایه منبع می‌تواند چند نفر را پشت یک NAT گروه‌بندی کند.
محدودیت اتصال هنوز سودمند است وقتی هدفش محافظت از ظرفیت اتصال باشد. گزارش‌ها را «اتصال‌های هم‌زمان کلاینت» بنامید و حد را پیرامون همان منبع انتخاب کنید، نه اینکه آن را سهمیه دقیق مرور بفروشید.