پرچم‌های پروکسی جاوا را پیش از کلاس اصلی قرار دهید

این دو فرمان پیکربندی یکسانی به راه‌انداز جاوا نمی‌دهند. از میزبان و درگاه پروکسی HTTP خود استفاده کنید؛ فهرست پروکسی HTTP نامزدهایی برای مسیرهای عمومی مجاز ارائه می‌دهد:

java -Dhttp.proxyHost=proxy.example.net -Dhttp.proxyPort=8080 -jar app.jar
java -jar app.jar -Dhttp.proxyHost=proxy.example.net -Dhttp.proxyPort=8080

در فرمان اول، راه‌انداز گزینه‌های ویژگی‌های سیستمی را دریافت می‌کند. در فرمان دوم، نشانه‌های پس از app.jar به آرگومان‌های برنامه تبدیل می‌شوند. مگر اینکه برنامه آگاهانه آن‌ها را تجزیه کند، ویژگی‌های پروکسی JVM را تنظیم نمی‌کنند.

همین مرز هنگام نام‌گذاری یک کلاس اصلی به‌جای استفاده از ‎-jar نیز اعمال می‌شود. گزینه‌های JVM را پیش از نام کلاس و آرگومان‌های مخصوص برنامه را پس از آن قرار دهید.

فرمان راه‌اندازی واقعی را که یک IDE، پوشش سرویس یا اسکریپت راه‌اندازی تولید می‌کند بررسی کنید. فیلد آن با برچسب «program arguments» ممکن است با فیلد گزینه‌های VM متفاوت باشد.

قرارگیری درست تنها ویژگی را فراهم می‌کند. کلاینت HTTP هنوز باید آن پیکربندی شبکه جاوا را مصرف کند. برای Apache HttpClient 5، کلاینت را به استفاده از ویژگی‌های سیستمی وادار کنید. احراز هویت پروکسی به رابط پشتیبانی‌شدهٔ خود نیاز دارد.