بازیابی گذرواژه پروکسی با secret-tool

در یک نشست دسکتاپ تعاملی که از Secret Service استفاده می‌کند، راز پروکسی را جدا از ویژگی‌های شناسایی‌اش ذخیره کنید:

secret-tool store --label='Work web proxy' purpose web-proxy host proxy.example

راز را جداگانه بدهید؛ آن را بیرون از برچسب و ویژگی‌ها نگه دارید. برای بازیابی آن از secret-tool lookup purpose web-proxy host proxy.example استفاده کنید. این فرمان راز منطبق را روی خروجی استاندارد برمی‌گرداند، پس خروجی آن را به رابط اعتبارنامه پشتیبانی‌شدهٔ کلاینت موردنظر بدهید، نه به یک رونوشت تشخیصی مشترک.

جست‌وجو به نشست D-Bus کاربر مناسب و یک Secret Service در دسترس نیاز دارد. ممکن است مجموعه نیاز به بازکردن داشته باشد. یک کار cron وضعیت بازشدهٔ دسکتاپ را به‌طور خودکار بازتولید نمی‌کند و جست‌وجوی root دسته‌کلید کاربر دیگری را انتخاب نمی‌کند.

شکست جست‌وجوی انبار را جدا از احراز هویت ردشدهٔ پروکسی رسیدگی کنید. فرستادن بی‌صداِ گذرواژهٔ خالی و تلاش دوباره پنهان می‌کند که کدام عملیات شکست خورده است.

هرگاه پشتیبانی می‌شود، فیلدهای اعتبارنامهٔ جداگانه در کلاینت را ترجیح دهید. اگر اعتبارنامه‌ها باید در نشانی پروکسی باشند، نام کاربری و گذرواژه را به‌عنوان اجزای URI کدگذاری کنید؛ نقل‌قول پوسته کدگذاری URL انجام نمی‌دهد.

دسته‌کلید نیاز به راز تحت‌اللفظی در .profile را برمی‌دارد. مقدار بازیابی‌شده هنوز در حافظه هست و برون‌بری آن، آن را در معرض فرایندهای فرزندی که آن را به ارث می‌برند قرار می‌دهد. انبار محافظت‌شده آن محیط اجرا را به گاوصندوق رازها تبدیل نمی‌کند.