W interaktywnej sesji pulpitu korzystającej z Secret Service przechowuj sekret proxy oddzielnie od jego atrybutów identyfikujących:

secret-tool store --label='Work web proxy' purpose web-proxy host proxy.example

Podaj sekret osobno; nie umieszczaj go w etykiecie ani atrybutach. Aby go odzyskać, użyj secret-tool lookup purpose web-proxy host proxy.example. To polecenie zwraca pasujący sekret na standardowe wyjście, więc przekaż jego wynik do obsługiwanego interfejsu poświadczeń docelowego klienta, a nie do wspólnego zapisu diagnostycznego.

Wyszukanie wymaga sesji D-Bus właściwego użytkownika i dostępnej usługi Secret Service. Kolekcja może wymagać odblokowania. Zadanie cron nie odtwarza automatycznie odblokowanego stanu pulpitu, a wyszukanie roota nie wybiera keyringu innego użytkownika.

Obsługuj niepowodzenie wyszukania w magazynie oddzielnie od odrzuconego uwierzytelnienia proxy. Ciche wysyłanie pustego hasła i ponawianie ukrywa, która operacja zawiodła.

Preferuj osobne pola poświadczeń klienta, gdy są obsługiwane. Jeśli poświadczenia muszą trafić do adresu URL proxy, zakoduj nazwę użytkownika i hasło jako komponenty URI; cytowanie powłoki nie wykonuje kodowania URL.

Keyring usuwa potrzebę dosłownego sekretu w .profile. Odzyskana wartość nadal istnieje w pamięci, a jej wyeksportowanie udostępnia ją dziedziczącym procesom potomnym. Chroniony magazyn nie czyni tego środowiska uruchomieniowego sejfem sekretów.

Powiązane artykuły