در منوی Links کلید Escape را بزنید و Setup → Network options → Proxies را باز کنید. نقطه پایانی HTTP پروکسی موردنظر را در فیلد مربوط وارد کنید و گفتگوها را تأیید کنید.

سپس از Save options استفاده کنید. تأیید یک گفتگوی شبکه مرورگر در حال اجرا را تغییر می‌دهد؛ ذخیره کردن گزینه‌های آن را برای اجراهای بعدی ثبت می‌کند.

دو نشانی مرورگر را از هم جدا نگه دارید. فیلد پروکسی میزبان و درگاه واسطه را توصیف می‌کند. یک ورودی از فهرست پروکسی HTTP می‌تواند آن فیلد را برای مرور عمومی مجاز بدون حساب پروکسی پر کند. نوار نشانی هنوز نشانی وب‌گاهی را دارد که می‌خواهید بخوانید.

Links پیکربندی کاربر را در پوشه پیکربندی خودش نگه می‌دارد؛ بسته links2 معمولاً از ~/.links2/links.cfg استفاده می‌کند. از فایل حسابی استفاده کنید که واقعاً مرورگر را اجرا می‌کند، نه پیکربندی ذخیره‌شده کاربر دیگر.

محیط پوسته منبع دیگری برای پیکربندی است. صادر کردن http_proxy و سپس اجرای Links از آن پوسته می‌تواند مسیر را بدون ورودی ذخیره‌شده در مرورگر فراهم کند. اجرای بعدی از پایانه یا سرویس دیگر به‌جای آن محیط همان راه‌انداز را به ارث می‌برد.

یک منبع پیکربندی موردنظر را انتخاب کنید و هنگام مقایسه اجراها مقدار مؤثر را نمایان نگه دارید. ذخیره گزینه‌های Links زمانی راحت است که این مرورگر متنی باید مسیر خودش را مستقل از ابزارهای دیگر پایانه حفظ کند.

مقالات مرتبط