برای هر فراخوان احراز هویت HTTP، تصمیم اعتبارنامه را به این ترتیب بگیرید:

  1. بررسی کنید که درخواست‌کننده پروکسی است، نه سرور مقصد.
  2. میزبان و پورت درخواست‌کننده را با یک ورودی پروکسی تأییدشده تطبیق دهید.
  3. حساب آن ورودی را بازگردانید، یا برای چالش نامنطبق هیچ اعتبارنامه‌ای ندهید.

یک نام کاربری/گذرواژه غیرشرطی واحد نمی‌تواند حساب‌های دو پروکسی را بیان کند و می‌تواند آن‌ها را به گیرنده دیگری نشت دهد.

هنگام استفاده از سازنده کلاینت HTTP جاوا، Authenticator متصل به کلاینت را ترجیح دهید. Authenticator پیش‌فرض JVM بر سایر کدهای مشارکت‌کننده نیز اثر می‌گذارد.

هر نگاشت نام مستعار میزبان را آگاهانه تعریف کنید، نه اینکه نام‌های دلخواه را بپذیرید. این یک الگوی HTTP است؛ SOCKS می‌تواند حتی با نام میزبان مشابه مسیر پیاده‌سازی دیگری داشته باشد.

برای عیب‌یابی، نوع چالش و شناسه حساب منطبق را بدون راز آن ثبت کنید. این تصمیم دامنه را بدون ثبت گذرواژه‌ها توضیح می‌دهد.

مقالات مرتبط