احراز هویت IP مبدأ برای ناوگان کارگران پروکسی

یک حساب پروکسی که با IP احراز هویت می‌شود می‌تواند از یک کارگر کار کند و دیگری را رد کند، چون کارگرها از نشانی‌های عمومی متفاوت می‌آیند. ناوگان پیش از اتصال به پروکسی به یک مسیر بیرونی عامدانه نیاز دارد.

یک چیدمان AWS IPv4 این است:

private worker → public NAT gateway → internet gateway → proxy service → destination

یک دروازه NAT عمومی یک Elastic IP مرتبط دارد. برای ترافیکی که از دروازه اینترنت VPC فرستاده می‌شود، AWS نشانی خصوصی دروازه NAT را به همان Elastic IP ترجمه می‌کند. بنابراین پروکسی دوردست می‌تواند همان نشانی خروج عمومی را به‌جای نشانی خصوصی هر کارگر مجاز کند.

ترافیک اینترنتی کارگران موردنظر را از دروازه برنامه‌ریزی‌شده عبور دهید و نشانی‌های خروج عمومی ممکن را در سرویس پروکسی ثبت کنید. اگر استقرار از چند دروازه NAT یا نشانی‌های خروج اضافی استفاده می‌کند، هر مسیری را که ناوگان می‌تواند طی کند در نظر بگیرید.

مبدأیی که پروکسی می‌پذیرد یک رابطه نشانی است. نشانی خروج پروکسی که مقصد می‌بیند رابطه دیگری است. دادن یک IP اتصال پایدار به حساب، سرویس را مجبور نمی‌کند از آن IP به‌عنوان خروج خود استفاده کند.

دروازه NAT خصوصی این چیدمان اینترنتی با Elastic IP عمومی را فراهم نمی‌کند. AWS همچنین رفتار متفاوت نشانی را مستند کرده است هنگامی که دروازه NAT عمومی ترافیک را به‌جای دروازه اینترنت از دروازه ترانزیت یا دروازه خصوصی مجازی می‌فرستد.

بررسی عملیاتی مشاهده سرویس پروکسی از اتصال هر مسیر کارگر است، از جمله جابه‌جایی در صورت خرابی. آن مشاهده را همراه با پیکربندی خروج نگه دارید تا تغییر شبکه در آینده در فهرست مجاز حساب بازتاب یابد.