Deno skjalar HTTP_PROXY og HTTPS_PROXY bæði fyri niðurtøkur av modulum og fyri fetch. Set tey í umhvørvinum, sum startar Deno-prosessin. Fyri eina POSIX-skel:

export HTTP_PROXY='http://proxy.example:8080'
export HTTPS_PROXY='http://proxy.example:8080'
deno run --allow-net app.ts

Dømið brúkar ein HTTP-proxy lurara fyri báðar málskeimur. Brúka veruligu millumgongu-slóðina; listi yvir HTTP-proxy veitir tilnevnd fyri loyvdar almennar modul- og API-niðurtøkur. HTTPS_PROXY krevur ikki, at slóðin sjálv byrjar við https.

At starta við breytunum longu til staðar fevnir um tær niðurtøkur, sum tørvur er á meðan forritið verður løst. Kotan inni í app.ts kann ikki seta ta fyrri netverksfyrispurningin upp, sum tørvur er á fyri at fáa statisku innflutningarnar hjá tí kotuni.

Deno skjalar eisini NO_PROXY sum ein komma-atskildan lista av vertum, sum fara uttanum proxyina við niðurtøkum av modulum og fetch. Halt ætlaða virðið í sama startumhvørvi. Netloyvi og proxy-leiðing eru framvegis skildir inngangar: at velja eina proxy kemur ikki í staðin fyri tey loyvi, sum forritið krevur.

Skyldar greinar