NLTK proxy-innlating: kanna set_proxy-undirskriftina

Fyri útgerðina við serstøkum proxy-, user- og password-parametrum:

import getpass
import nltk

proxy_user = input("Proxy username: ")
proxy_password = getpass.getpass("Proxy password: ")
nltk.set_proxy(
    "http://proxy.example.net:8080",
    user=proxy_user,
    password=proxy_password,
)
nltk.download("punkt")

Kanna undirskriftina í teirri NLTK-útgávu, sum skráin brúkar, áðrenn tú tillagar eldri dømi við tuple ella URL-innlating. Endapunkturin er proxyið, ikki NLTK-dataindiksurin, og punkt er dømisgóðs, sum skal skiftast út við pakkan, sum nýtsluskipanin tørvar.

set_proxy setur upp eina urllib-opnara við proxy-handfari og, tá innlating verður givin, proxy-sannváttanarhandfarum. Tað stillir ikki Requests, HTTPX, vilkárligar sockets ella hvønn undirgongd.

Endurtiknar sannváttanaravbjóðingar krevja, at skeimið, sum tænastan biður um, verður samanborið við tey handfør, sum eru tøk. Rættu argumentini leggja ikki hvønn fyritøku-sannváttanarhátt aftrat.

Um flytingin eydnast, men NLTK finnur ikki dátuna, kanna leigðarvegir tess og pakkaskipan sum eitt serstakt trupulleika við staðligari dátu. Ein handliggur niðurhal kann vera ein viljandi útleggingaravgerð; tað prógvar ikki, at ein kallundirskrift er ógild, og greiðir ikki frá einari óloystari proxy-villu. Halt innlating úti úr skráum, sum verða sendar inn, og avskrivaðum URL-um.