iptables vertsnavnsreglur eru DNS-myndir
Skilja hví ein iptables vertsnavnsundantak tekur at steðga at passa einum netstaði eftir DNS-broytingar, og hvar domænupolitikkur ein forward proxy er øðrvísi.
Eitt vertsnavn í eini iptables-kommando verður loyst upp, áðrenn reglan verður send. Kjarneglan passar teimum adressunum, sum koma út; hon endurtekur ikki DNS fyri hvønn pakka og hyggur ikki eftir HTTP-vertsnøvnum.
Tá ið ein undantak heldur uppat at virka, samanber tá talu-regluna og teljararnar við ta adressuna, sum klienturin í veruleikanum brúkti. DNS-broytingar, ymisk svar frá upploysaranum og eyka tilfeingisvertar kunnu lata ta adressuna vera uttan fyri ta gomlu regluna. Vandin hin vegin er ein adressa, sum verður deild við óskyldar tænastur: ein IP-undantak kann eisini taka tær við.
Kanna raðfestingina sær. Ein umleið eftir eina longu samsvarandi avskurðargerð kann vera ov seint, men at flyta hana longur fram varðveitir ikki adressusamansetingina.
| Neyðugur undantak | Neyðugur politikkur |
|---|---|
| Avskurð ikki sambindingar til hesi netmál | Pakkaleiðingarreglur við hóskandi adressu-viðhaldi |
| Loyv hesum klienti at biðja um hesi nøvn gjøgnum Squid | Máløyris-dømænu-ACL á bøn-stigi saman við klient- og portafmarkingum |
Ein Squid-loyvi heldur bønini inni í proxyinum. Ein eldveggjarumleið tekur hana út úr loyvisferð Squids. Vel við vilja millum tær. Við vanligum CONNECT avdúkar sjálvt ein vertsnavnsvitandi proxyavgerð ikki tað krypteraðu netstaðsleiðina, so hon kann ikki sjálv gerast undantak fyri síðuleið.