نام میزبان در فرمان iptables پیش از ارسال قاعده تفکیک می‌شود. قاعده هسته با نشانی‌های حاصل تطبیق می‌یابد؛ برای هر بسته DNS را تکرار نمی‌کند و نام میزبان‌های HTTP را بررسی نمی‌کند.

وقتی یک استثنا از کار می‌افتد، قاعده عددی و شمارنده‌ها را با نشانی‌ای که سرویس‌گیر واقعاً به کار برده مقایسه کنید. تغییرات DNS، پاسخ‌های متفاوت تفکیک‌کننده و میزبان‌های منابع اضافی می‌توانند آن نشانی را بیرون از قاعده قدیمی بگذارند. خطر معکوس نشانی‌ای است که با سرویس‌های نامرتبط مشترک است: استثنای IP می‌تواند آن‌ها را هم در بر بگیرد.

ترتیب را جداگانه بررسی کنید. عبور پس از یک اقدام رهگیری که از پیش تطبیق یافته ممکن است دیر باشد، اما جابه‌جا کردن آن به جلوتر مجموعه نشانی‌اش را نگه نمی‌دارد.

استثنای لازمسیاست لازم
اتصال‌ها به این مقصدهای شبکه را رهگیری نکنقواعد مسیریابی بسته با راهبرد نگهداری نشانی مناسب
به این سرویس‌گیر اجازه بده این نام‌ها را از طریق Squid درخواست کندACLهای دامنه مقصد در سطح درخواست به‌همراه محدودیت سرویس‌گیر و درگاه

اجازه در Squid درخواست را درون پروکسی نگه می‌دارد. عبور از دیوار آتش آن را از مسیر مجوزدهی Squid بیرون می‌برد. آگاهانه میان این دو انتخاب کنید. با CONNECT معمولی، حتی تصمیم پروکسی که نام میزبان را می‌شناسد مسیر رمزنگاری‌شده سایت را آشکار نمی‌کند، پس به‌تنهایی نمی‌تواند استثنای مسیر صفحه شود.

مقالات مرتبط