from requests_oauthlib import OAuth2Session

session = OAuth2Session(client_id=client_id, redirect_uri=redirect_uri)
session.proxies.update({
    'http': 'http://proxy.example:8080',
    'https': 'http://proxy.example:8080',
})

OAuth2Session víkkar Session í Requests. Bygg tað við verandi klient-skráseting applikatiónarinnar, redirect URI, state og scopes, og set so leiðina áðrenn tok-umskiftið. Til eina almenna HTTP-leið veitir ein valmøguleiki úr HTTP-proxy-listanum adressuna í proxy-kortinum hjá hesi setuni.

Kalla fetch_token og gerðir vardra tilfeinga á hesi setuni. Eitt proxies-argument, sum bert verður givið fetch_token, eigur við umskiftið; tað setir ikki eina varandi leið fyri seinni køll.

Vitjanin á heimildarsíðuna í kagganum brúkar leið kaggann. Python ger tok-umbonina serstakliga, so eydna í kagganum stillir ikki hesa setuna.

Umhvørvisintegreringin hjá Requests kann ávirka val av proxy fyri setuna. Til eina strangliga applikatiónseiga leið, far gjøgnum trust_env; at sløkkja tað krevur eisini, at neyðugar CA- ella váttanarstillingar verða givnar greiðliga.

Ein OAuth-villa, sum eitt tok-endpoint letur aftur, kann koma gjøgnum ein virknan proxy. Varðveit tað svarið skilt frá proxy-váttan, sum hevur øðrvísi váttanir enn klient-loynidømi og atgongdartok.

Skyldar greinar