requests-oauthlib: ຕັ້ງ proxy ຂອງ OAuth2Session ກ່ອນ fetch_token

ໃຊ້ session ທີ່ຮູ້ຈັກ proxy ດຽວກັນສຳລັບການໄດ້ມາ token ແລະ ຊັບພະຍາກອນທີ່ຖືກປ້ອງກັນ, ພ້ອມຮັກສາ OAuth flow ທີ່ມີຢູ່ໃຫ້ຄືເກົ່າ.

from requests_oauthlib import OAuth2Session

session = OAuth2Session(client_id=client_id, redirect_uri=redirect_uri)
session.proxies.update({
    'http': 'http://proxy.example:8080',
    'https': 'http://proxy.example:8080',
})

OAuth2Session ຂະຫຍາຍ Session ຂອງ Requests. ສ້າງມັນດ້ວຍ client registration, redirect URI, state ແລະ scopes ທີ່ມີຢູ່ໃນແອັບ, ແລ້ວຕັ້ງເສັ້ນທາງຂອງມັນກ່ອນການແລກປ່ຽນ token. ສຳລັບເສັ້ນທາງ HTTP ສາທາລະນະ, ຜູ້ສະໝັກຈາກລາຍຊື່ proxy HTTPໃຫ້ທີ່ຢູ່ໃນແຜນທີ່ proxy ຂອງ session ນີ້.

ເອີ້ນ fetch_token ແລະ ການດຳເນີນການກັບຊັບພະຍາກອນທີ່ຖືກປ້ອງກັນໃນ session ນີ້. ອາກູເມັນ proxies ທີ່ສົ່ງໃຫ້ພຽງ fetch_token ໃຊ້ກັບການແລກປ່ຽນນັ້ນເທົ່ານັ້ນ; ມັນບໍ່ຕິດຕັ້ງເສັ້ນທາງຖາວອນສຳລັບການເອີ້ນຄັ້ງຕໍ່ໄປ.

ການເຂົ້າເບິ່ງໜ້າອະນຸຍາດໃນບຣາວເຊີໃຊ້ເສັ້ນທາງຂອງບຣາວເຊີ. Python ເຮັດຄຳຮ້ອງ token ແຍກຕ່າງຫາກ, ດັ່ງນັ້ນຄວາມສຳເລັດໃນບຣາວເຊີບໍ່ໄດ້ຕັ້ງຄ່າ session ນີ້.

ການລວມ Requests ກັບສະພາບແວດລ້ອມອາດສົ່ງຜົນຕໍ່ການເລືອກ proxy ຂອງ session. ສຳລັບເສັ້ນທາງເຂັ້ມງວດທີ່ແອັບເປັນເຈົ້າຂອງ, ກວດເບິ່ງ trust_env; ການປິດມັນຍັງຕ້ອງໃຫ້ການຕັ້ງຄ່າ CA ຫຼື ການພິສູດຕົວຕົນທີ່ຈຳເປັນຢ່າງຊັດເຈນ.

ຄວາມຜິດພາດ OAuth ທີ່ endpoint token ສົ່ງຄືນອາດມາຜ່ານ proxy ທີ່ເຮັດວຽກຢູ່. ເກັບຄຳຕອບນັ້ນແຍກຈາກການພິສູດຕົວຕົນຂອງ proxy ເຊິ່ງຂໍ້ມູນຂອງມັນຕ່າງຈາກ client secret ແລະ access token.

ບົດຄວາມທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ