Konfigurearje de Node-kant API-ferbining yn webpack.config.mjs mei de hjoeddeistige proxy-arrayfoarm:

import { HttpsProxyAgent } from 'https-proxy-agent';

export default {
  devServer: {
    proxy: [{
      context: ['/api'],
      target: 'https://service.example',
      changeOrigin: true,
      agent: new HttpsProxyAgent('http://proxy.example:8080'),
      pathRewrite: { '^/api': '' },
    }],
  },
};

De rûte is:

browser → webpack dev server → corporate proxy → HTTPS API

target bliuwt de echte HTTPS-API. De agent, dy't nei alle gedachten al yn it projekt beskikber is, ûnderhannelet it paad fia de HTTP-tuskenpersoan.

context kiest de oanfraachpaden dy't de browser sjocht; pathRewrite ferwideret it ûntwikkelingsprefiks. Gjin fan beide neamt de bedriuwsproxy. Behâld dy mappings foar it paad dat de API ferwachtet.

Brûk de normale streaming- en antwurdferwurking fan de middelware, sadat API-ôfwizing en transportflater ûnderskiedber bliuwe. In twadde hânskreaune relay dy't altyd 200 weromjout, soe dat resultaat ferbergje.

Browser-proxy-ynstellingen en de pakketdownload-proxy fan npm konfigurearje oare konsuminten. Dizze ynstelling heart by it webpack-proses dat de eksterne API-oprop docht.

Relatearre artikelen