Конфигурирајте ја API-врската на Node страната во webpack.config.mjs со тековната форма на прокси низа:

import { HttpsProxyAgent } from 'https-proxy-agent';

export default {
  devServer: {
    proxy: [{
      context: ['/api'],
      target: 'https://service.example',
      changeOrigin: true,
      agent: new HttpsProxyAgent('http://proxy.example:8080'),
      pathRewrite: { '^/api': '' },
    }],
  },
};

Патеката е:

browser → webpack dev server → corporate proxy → HTTPS API

target останува вистинскиот HTTPS API. Агентот, за кој се претпоставува дека веќе е достапен во проектот, ја договара патеката преку HTTP посредникот.

context ги избира патеките на барањата што ги гледа прелистувачот; pathRewrite го отстранува развојниот префикс. Ниту едно од нив не го именува корпоративниот прокси. Задржете ги тие мапирања за патеката што ја очекува API.

Користете го вообичаеното стримување и обработка на одговори на middleware-от за да останат разликувани одбивањето од API и транспортниот неуспех. Втор рачно напишан релеј што секогаш враќа 200 би го скрил тој резултат.

Поставките за прокси на прелистувачот и проксито за преземање пакети на npm конфигурираат други потрошувачи. Оваа поставка припаѓа на webpack процесот што го прави надворешниот API повик.

Поврзани статии