Den Controller-Proxy fir een Ansible-WinRM-Host ëmgoen
Mat Ansible-core 2.19 an pywinrm 0.5.0 gëtt YAML null iwwer d'WinRM-extras-Schnittstell geschéckt, wärend d'Zertifikatsprüfung aktiv bleift.
Fir en internen WinRM-Endpunkt, dee versehentlech iwwer den Internetproxy vum Controller geet, setzt dës Wäerter an déi passend Host- oder Gruppenvariabelen nieft den existéierende Verbindungsastellungen:
ansible_winrm_proxy: null
ansible_winrm_server_cert_validation: validateDës Form gëllt fir Ansible-core 2.19 mat pywinrm 0.5.0. De Plugin gëtt déi ënnerstëtzt ansible_winrm_*-Extras un pywinrm weider; YAML null gëtt Python None.
pywinrm 0.5.0 definéiert proxy=None als Desaktivéierung vum Proxy-Routing a liwwert e Sessiouns-no_proxy-Platzhalter, wärend de Rescht vun der normaler Ëmwelt- an TLS-Konfiguratioun erhalen bleift. Den installéierten transport.py muss net geännert ginn.
Fir direkte Gebrauch vu pywinrm gitt proxy=None un Protocol weider. An dëser Versioun wielt eng explizit Proxy-URL dee Vermëttler, wärend d'Ausloosse vun der Optioun dat aalt ëmweltbaséiert Verhalen erhält.
Passt d'Inventarform un d'Plugin-API un: eng Generatioun mat enger typeséierter Proxy-Optioun kann e String-Sentinel dokumentéieren anstatt dës extras/null-Schnittstell. Den Controller brauch nach ëmmer Netzwierkzougang zum Windows-Host, an en HTTPS-Vertrauensfeeler brauch déi richteg CA-Konfiguratioun. server_cert_validation: validate soll a Kraaft bleiwen.