Utknąłeś na „Resolving Host in Proxy Script”? Spójrz na plik PAC

Komunikat stanu mówi „Resolving host in proxy script”, ale zmiana serwerów proxy niewiele daje. To przydatna wskazówka: przeglądarka może wciąż decydować, dokąd wysłać żądanie.

Plik PAC może wykonywać sprawdzenia zależne od DNS. Jeśli te sprawdzenia czekają na nieosiągalny resolver albo wielokrotnie zadają niepotrzebne pytania, ładowanie strony może się zatrzymać, zanim wybrany serwer proxy cokolwiek otrzyma.

1. Ustal, gdzie jest pauza

Dla jednego dotkniętego adresu URL ustal, czy opóźnienie występuje przy pobieraniu pliku PAC, jego ocenie, czy przy łączeniu ze zwróconym serwerem proxy. Pusty dziennik dostępu proxy jest zgodny z pierwszymi dwoma etapami; nie dowodzi, że przeglądarka użyła trasy bezpośredniej.

Następnie sprawdź, które reguły wymagają DNS. Wskazówki Microsoftu dotyczące wydajności PAC zalecają unikanie niepotrzebnej pracy zależnej od DNS. Sprawdzenie równości nazwy hosta nie wymaga tych samych informacji co rozwiązanie tej nazwy i sprawdzenie podsieci.

2. Usuń niepotrzebną pracę DNS

Znane wyjątki dla nazw hostów często można rozstrzygnąć przed szerokimi sprawdzeniami opartymi na adresach. Rozwiązuj nazwę tylko wtedy, gdy pozostała polityka naprawdę wymaga jej adresu. Zachowaj wynik w zmiennej lokalnej, jeśli kilka kolejnych warunków potrzebuje tej samej wartości.

Nie „naprawiaj” wolnego skryptu, dodając na górze bezwarunkowy zwrot DIRECT. To usuwa decyzję o trasowaniu wraz z opóźnieniem.

Rozwiązania DNS specyficzne dla komputera wymagają dowodów. Włączenie udostępniania plików albo przepisywanie pliku hosts na każdym laptopie to zła pierwsza reakcja na wolny skrypt trasowania. Sprawdź zachowanie resolvera i nazwy hosta w dotkniętej sieci, zwłaszcza po zmianie sieci, i zmieniaj PAC tylko tam, gdzie wymaga tego jego rzeczywista ścieżka decyzyjna.