Serwer proxy działa dla administratora, który go wprowadził, a potem znika, gdy zaloguje się inny użytkownik. To nie znaczy automatycznie, że serwer odrzucił drugiego użytkownika. Konfiguracja może należeć do profilu pierwszego użytkownika.

Ustawienia internetowe Windows mają zakres użytkownika i komputera. Zasada o starej nazwie “Ustawienia serwera proxy dla komputera (a nie użytkownika)” kontroluje to rozróżnienie dla obsługiwanych przez nią ustawień. Różni się od zmiany jednej wartości w gałęzi rejestru bieżącego użytkownika.

Ustal właściciela ustawienia

Dokumentacja HKLMProxyServer firmy Microsoft wyjaśnia zależność od zasady zakresu komputera. Jeśli wdrożenie używa tego mechanizmu, stosuj go przez obsługiwaną zasadę zarządzania, zamiast kopiować nieprzejrzystą wartość binarną rejestru z niepowiązanej stacji roboczej.

Obejścia polegające na kopiowaniu rejestru opisują konkretne środowiska, czasem z innym zachowaniem w przypadku 32-bit i 64-bit. Nie gwarantują, że jeden wyeksportowany blob pasuje do każdej wersji Windows i każdego konta.

Następnie ustal aplikację

Zakres komputera nie oznacza, że każdy klient sieci czyta te ustawienia. Usługa może używać WinHTTP lub własnej konfiguracji aplikacji. Porównanie WinHTTP i WinINet firmy Microsoft jest przydatne przy oddzielaniu stosu sieciowego od konta uruchamiającego proces.

Zachowaj te dwa pytania w zapisie rozwiązywania problemów: który magazyn konfiguracji jest istotny i które konto lub zakres zasad go dostarcza? Skuteczne żądanie z przeglądarki na pulpicie nie odpowiada na żadne z nich w przypadku usługi działającej w tle.

Odróżniaj też konfigurację trasy od uwierzytelniania. Przekazanie dwóm użytkownikom tego samego adresu proxy nie daje im tych samych uprawnień konta i nie powinno po cichu rozdystrybuować zapisanego hasła jednego użytkownika wszystkim na komputerze.

Powiązane artykuły