Nagbibigay ng detalye ng koneksiyon ang proxy list. Ang entry tulad ng 203.0.113.10:8080 ay nagsasabi kung saan kokonekta ang client, ngunit hindi kung anong proxy protocol ang gagamitin. Kailangan ang address, port at protocol nang magkakasama.

Ang address sa itaas ay nakalaan para sa mga halimbawa. Palitan ito ng entry mula sa listahan ng libreng proxy kapag kino-configure ang software.

Magsimula sa mga field na ito

FieldGamit nito
IP addressAng address ng listener ng proxy.
PortAng service port sa address na iyon, tulad ng 8080 o 1080.
ProtocolAng proxy mode na kailangang gamitin ng client, gaya ng HTTP, SOCKS4 o SOCKS5.
BansaIniulat na lokasyon ng IP address. Kung mahalaga ang lokasyon, mainam na suriin ang exit address.
AnonymityKlasipikasyon mula sa isang partikular na test, hindi buong pagsusuri sa privacy.
Oras ng update o pag-checkKung kailan na-update ang record o test, depende sa kahulugan ng field sa listahan.

Hindi protocol identifier ang mga numero ng port. Madalas gumagamit ng SOCKS ang endpoint sa port 1080, pero maaaring iba ang serbisyo. Gayundin, hindi patunay ang port 443 na tumatanggap ng TLS connection ang proxy. Gamitin ang protocol label, saka suriin sa client na sumusuporta rito.

Paglalagay ng entry sa client

Maaaring magkahiwalay na kahon ang hingin ng browser para sa address at port. Madalas URL naman ang kailangan ng command-line tool:

http://203.0.113.10:8080
socks5://203.0.113.10:1080

Magkaibang proxy service ang inilalarawan ng mga ito. Piliin ang tugma sa entry sa halip na ituring silang napagpapalit. Kung magkahiwalay ang HTTP at SOCKS settings ng client, hindi iko-convert ng SOCKS address sa HTTP field ang protocol.

Kailangan ng pag-iingat sa HTTPS label sa pampublikong listahan. Maaaring ibig nitong sabihin na kayang dalhin ng endpoint ang mga HTTPS site gamit ang CONNECT. Sa gayong kaso, maaari pa ring HTTP proxy ang connection setting. Hiwalay na kakayahan ang TLS connection sa mismong proxy.

Ano ang susuriin bago umasa sa entry

Kapag sumusubok ng HTTP entry, gumamit ng isang karaniwang HTTP-proxy request na may maikling connection timeout. Suriin kung tinatanggap ng proxy ang koneksiyon, naaabot ang uri ng destinasyong kailangan at kung nakikita ng destinasyon ang proxy exit address. Panatilihin ang parehong target kapag naghahambing ng dalawang entry.

Kung pumalya ang entry, lumipat matapos ang test na may limitasyon sa oras sa halip na maghintay nang walang hanggan. Puwedeng mawala ang pampublikong endpoint sa pagitan ng pagkolekta at paggamit. Kapaki-pakinabang ang bagong row, pero hindi katumbas ng matagumpay na request mula sa kasalukuyang network ang paglitaw nito sa listahan.

Sa ProxyHub, ihiwalay ang data updates sa aktuwal na connectivity tests. Pinagsasama ng kasalukuyang listahan ang datos mula sa upstream sources; ang ipinapakitang oras ay hindi patunay na katatapos lang subukan ang bawat endpoint mula sa lokasyon mo.

Kaugnay na mga artikulo