Bu sıra açık görünüyor, ancak .NET 10'da hiçbir proxy kimlik bilgisi olmadan sona erer:

proxy.Credentials = new NetworkCredential(proxyUser, proxyPassword);
proxy.UseDefaultCredentials = false;

.NET 10 WebProxy uygulamasında, UseDefaultCredentials'ı false olarak ayarlamak Credentials'a null atar. true olarak ayarlamak CredentialCache.DefaultCredentials'i seçer. İki özellik aynı hesap seçimini denetler.

Hizmete özgü bir hesap için, amaçlanan kimlik bilgisini sonradan sıfırlama olmadan atayın:

var proxy = new WebProxy("http://proxy.example.net:8080")
{
    Credentials = new NetworkCredential(proxyUser, proxyPassword)
};

Mevcut kurulum kodu varsayılan kimlik bilgilerini açıkça kapatmalıysa, bunu NetworkCredential atamadan önce yapın. Açık bir kimlik bilgisi doğru şekilde mevcutken getter'ı false olabilir; false, hiçbir hesabın yapılandırılmadığı anlamına gelmez.

Bu nesneyi isteği gerçekleştiren işleyiciye ekleyin. Tümleşik Windows kimlik doğrulaması için bunun yerine, sürecin geçerli kimliğini kullanarak varsayılan kimlik bilgilerini bilinçli olarak seçin.

Nesne başlatıcısının sırasını ve yardımcı yöntemleri, amaçlanan hesabı değiştiren sonraki atamalar açısından denetleyin. Bu tanılamayı kullanılan WebProxy uygulamasına bağlayın; bir HTTP işleyicisindeki aynı adlı özellik farklı bir kimlik doğrulama kapsamını yönetebilir.

İlgili makaleler