Henda raðfesting sær greið út, men í .NET 10 endar hon uttan nakrar proxy-innritunarupplýsingar:

proxy.Credentials = new NetworkCredential(proxyUser, proxyPassword);
proxy.UseDefaultCredentials = false;

Í WebProxy-útførsluni í .NET 10 setur tað at seta UseDefaultCredentials til false null í Credentials. At seta tað til true velur CredentialCache.DefaultCredentials. Báðir eginleikarnir stýra somu kontoval.

Fyri eina tænastuspesifika konto, set tær ætlaðu innritunarupplýsingarnar uttan seinni nullstilling:

var proxy = new WebProxy("http://proxy.example.net:8080")
{
    Credentials = new NetworkCredential(proxyUser, proxyPassword)
};

Um verandi uppsetingarkota skal sløkkja vanligar innritunarupplýsingar greitt, ger tað áðrenn tú setur NetworkCredential. Getterin hjá tí kann vera false, meðan greiðar innritunarupplýsingar eru rætt til staðar; false merkir ikki neyðturliga, at ongin konto er uppsett.

Set henda lutin á handlerin, sum útforir fyrispurningin. Fyri integreraða Windows-autentisering velur tú heldur vanligar innritunarupplýsingar við vilja, við at nýta hóskandi identitetin hjá prosessinum.

Kanna raðfestingina í lutar-initialisatorinum og hjálparháttirnar fyri seinni setingum, sum skifta út ætlaðu kontuni. Bind hesa greiningina at WebProxy-útførsluni, sum verður nýtt; ein eginleiki við sama navni á einum HTTP-handleri kann stýra einum øðrum autentiseringsøki.

Skyldar greinar