Vir 'n Mule 4 HTTP Request plaas jy die korporatiewe proxy in die verbinding wat deur daardie versoekkonfigurasie gebruik word. Die proxy-element sit binne 'n proxy-config-omhulsel:

<http:request-config name="officeHttp">
  <http:request-connection host="api.example" port="80">
    <http:proxy-config>
      <http:proxy host="proxy.office.example" port="8080" />
    </http:proxy-config>
  </http:request-connection>
</http:request-config>

Hierdie fragment hoort in 'n bestaande Mule-toepassing waar die HTTP-connector-naamruimte opgestel is. Die verbindingshost dui die bestemming-API aan. Die ingebedde proxy-host dui die tussenganger aan wat dit sal bereik.

'n Bewerking gebruik daardie roete deur na die konfigurasie te verwys:

<http:request method="GET" path="/status" config-ref="officeHttp" />

Die proxy-element aanvaar ook gebruikernaam en wagwoord wanneer die tussenganger dit vereis. Die connectorverwysing bied afsonderlik 'n NTLM-proxytipe vir daardie stawingreëling. Kies die tipe wat die ontplooide connector verskaf eerder as om 'n bestemmingsaanmelding in onverwante velde te plaas.

Mule 3-voorbeelde plaas verskeie eienskappe direk op die versoekkonfigurasie. Mule 4 groepeer verbindingseienskappe onder request-connection en omhul sy proxy-element soos getoon. Deur die konfigurasie 'n naam te gee, bly die roete herbruikbaar: elke HTTP Request-bewerking wat na officeHttp verwys, gebruik daardie verbindingopstelling.

Verwante artikels