Til eitt Mule 4 HTTP Request skalt tú seta fyritøkuproxyið í sambandið, sum hin ynskiskonfiguratiónin brúkar. proxy-elementið stendur inni í proxy-config-innpakningi:

<http:request-config name="officeHttp">
  <http:request-connection host="api.example" port="80">
    <http:proxy-config>
      <http:proxy host="proxy.office.example" port="8080" />
    </http:proxy-config>
  </http:request-connection>
</http:request-config>

Henda brotstiðdin hoyrir til eina verandi Mule-ritfølu, har HTTP-connector-navnarúmið er sett upp. Sambands-host vísir á móttøku-API-ið. Innbygdur proxy-host vísir á millumgongdina, sum fer at náa tí.

Ein handling brúkar ta leiðina við at vísa til konfiguratiónina:

<http:request method="GET" path="/status" config-ref="officeHttp" />

proxy-elementið tekur eisini ímóti brúkaranavni og loyniorði, tá millumgongdin krevur tað. Connector-vísingin veitir serstakliga eina NTLM-proxy-sløg til hesa váttanaruppseting. Vel ta slagið, sum tann útlagda connectorin veitir, heldur enn at seta móttøkustainngongd í óviðkomandi felt.

Dømi fyri Mule 3 seta fleiri eginleikar beint á ynskiskonfiguratiónina. Mule 4 bólkar sambandseginleikar undir request-connection og pakkar proxy-element sítt inn, sum víst. At halda konfiguratiónini nevndari ger leiðina endurnýtiliga: hvør HTTP Request-handling, sum vísir til officeHttp, brúkar ta sambandsuppsetingina.

Skyldar greinar