WebProxy ৰ URI কনষ্ট্ৰাক্টৰে এটা এণ্ডপইণ্ট বাছনি কৰে; ই সেই URI ৰ ব্যৱহাৰকাৰী তথ্যৰ পৰা Credentials পূৰণ নকৰে। এপ্লিকেশ্যন-যাচনি কৰা HTTP প্ৰক্সি URL ৰ বাবে:

var uri = new Uri(proxyUrl);
var endpoint = new UriBuilder(uri)
{
    UserName = "",
    Password = ""
};

var proxy = new System.Net.WebProxy(endpoint.Uri);

if (uri.UserInfo.Length > 0)
{
    var parts = uri.UserInfo.Split(new[] { ':' }, 2);
    var username = Uri.UnescapeDataString(parts[0]);
    var password = parts.Length == 2
        ? Uri.UnescapeDataString(parts[1])
        : "";

    proxy.Credentials =
        new System.Net.NetworkCredential(username, password);
}

proxyUrl হৈছে যোগান ধৰা প্ৰক্সি URL, ৱেবচাইট URL নহয়। Uri এ ইয়াৰ authority বিশ্লেষণ কৰে, আনহাতে UriBuilder এ WebProxy ত সংৰক্ষিত এণ্ডপইণ্টৰ পৰা ব্যৱহাৰকাৰী তথ্য আঁতৰায়।

কম্পোনেণ্টসমূহ ডিক’ড কৰাৰ আগতে প্ৰথম আক্ষৰিক ক’লনত বিভক্ত কৰক। ই ব্যৱহাৰকাৰী নামৰ ভিতৰত এনক’ড কৰা ক’লন সংৰক্ষণ কৰে আৰু পাছৱৰ্ডৰ ভিতৰত অতিৰিক্ত ক’লন ৰাখে। প্ৰতিটো কম্পোনেণ্ট এবাৰ ডিক’ড কৰক; URL এস্কেপিং ৰ বিকল্প হিচাপে পাছৱৰ্ড Base64-এনক’ড নকৰিব।

অৱশেষত, হেণ্ডলাৰে অনুৰোধ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে proxy ক ইচ্ছিত HTTP হেণ্ডলাৰত নিয়োগ কৰক। কেৱল বস্তুটো সৃষ্টি কৰিলে আন ক্লায়েণ্টৰ ৰাউটিং নীতি সলনি নহয়।

সম্পৰ্কিত প্ৰবন্ধ