URI-konstruktøren til WebProxy vel eit endepunkt; han fyller ikkje Credentials frå brukarinformasjonen i den URI-en. For ein HTTP-proxy-URL som applikasjonen validerer:

var uri = new Uri(proxyUrl);
var endpoint = new UriBuilder(uri)
{
    UserName = "",
    Password = ""
};

var proxy = new System.Net.WebProxy(endpoint.Uri);

if (uri.UserInfo.Length > 0)
{
    var parts = uri.UserInfo.Split(new[] { ':' }, 2);
    var username = Uri.UnescapeDataString(parts[0]);
    var password = parts.Length == 2
        ? Uri.UnescapeDataString(parts[1])
        : "";

    proxy.Credentials =
        new System.Net.NetworkCredential(username, password);
}

proxyUrl er den oppgitte proxy-URL-en, ikkje nettstadens URL. Uri parsar authority-delen, medan UriBuilder fjernar brukarinformasjonen frå endepunktet som er lagra i WebProxy.

Del ved det første bokstavelege kolonet før komponentane vert dekoda. Det bevarer eit koda kolon i brukarnamnet og held ekstra kolon i passordet. Dekod kvar komponent éin gong; ikkje Base64-kod passordet i staden for URL-escaping.

Til slutt tildeler du proxy til den tiltenkte HTTP-handteraren før han byrjar å senda førespurnader. Berre å byggja objektet endrar ikkje rutepolitikken til ein annan klient.

Relaterte artiklar