Αναγνωρίστε ενδείξεις πλοήγησης στα αρχεία καταγραφής μπροστινού διαμεσολαβητή

Ερμηνεύστε τις κεφαλίδες Fetch Metadata όπου είναι ορατές, χωρίς να ισχυρίζεστε ότι γνωρίζετε αν κάποιος πληκτρολόγησε το URL.

Sec-Fetch-Mode: navigate
Sec-Fetch-Dest: document
Sec-Fetch-User: ?1

Όπου είναι ορατά, αυτά τα πεδία Fetch Metadata υποδηλώνουν πλοήγηση εγγράφου που σχετίζεται με ενεργοποίηση χρήστη: το navigate είναι η λειτουργία, το document ο τύπος προορισμού και το Sec-Fetch-User: ?1 το σήμα ενεργοποίησης.

Δεν προσδιορίζουν πάτημα πλήκτρου στη γραμμή διευθύνσεων. Ένα κλικ σε σύνδεσμο μπορεί να παραγάγει σχετικά μεταδεδομένα, και η απουσία Referer εξαρτάται επίσης από την πολιτική παραπομπής και το πλαίσιο του αιτήματος.

Ελέγξτε πρώτα την ορατότητα. Ένας συνηθισμένος αναμεταδότης CONNECT βλέπει τον κεντρικό υπολογιστή/θύρα προορισμού και κρυπτογραφημένη κίνηση, όχι τις κεφαλίδες του εσωτερικού ιστότοπου. Για ορατά αιτήματα HTTP, κρατήστε την κατηγορία άγνωστη όταν τα πεδία λείπουν ή δεν υποστηρίζονται.

Αυτές οι τιμές είναι συμφραζόμενη απόδειξη, όχι ταυτοποίηση. Ένας γενικός πελάτης που δεν είναι φυλλομετρητής μπορεί να κατασκευάσει τις ίδιες συμβολοσειρές. Αν μια ελεγχόμενη εφαρμογή χρειάζεται ακριβή απόδοση ενεργειών διεπαφής, εκπέμψτε ένα καθορισμένο συμβάν εφαρμογής με συσχέτιση αιτήματος· τα αρχεία URL του διαμεσολαβητή δεν μπορούν να ανακατασκευάσουν κάθε ενέργεια εισόδου.

Σχετικά άρθρα