نشانه‌های ناوبری را در گزارش‌های پروکسی پیشرو تشخیص دهید
سرآیندهای Fetch Metadata را در جایی که دیده می‌شوند تفسیر کنید، بدون آنکه ادعا کنید می‌دانید کسی نشانی را تایپ کرده است.
Sec-Fetch-Mode: navigate
Sec-Fetch-Dest: document
Sec-Fetch-User: ?1در جایی که دیده می‌شوند، این فیلدهای Fetch Metadata به ناوبری یک سند مرتبط با فعال‌سازی کاربر اشاره دارند: navigate حالت، document نوع مقصد و Sec-Fetch-User: ?1 نشانهٔ فعال‌سازی است.
آن‌ها فشردن کلید در نوار نشانی را شناسایی نمی‌کنند. کلیک روی پیوند می‌تواند فراداده مرتبط تولید کند و نبود Referer نیز به سیاست ارجاع‌دهنده و بافت درخواست بستگی دارد.
نخست دیده‌شدن را بررسی کنید. رلهٔ معمولی CONNECT میزبان/درگاه مقصد و ترافیک رمزگذاری‌شده را می‌بیند، نه سرآیندهای سایت درونی. برای درخواست‌های HTTP دیدنی، وقتی فیلدها غایب یا پشتیبانی‌نشده‌اند دسته را ناشناخته نگه دارید.
این مقادیر شواهد زمینه‌ای هستند، نه احراز هویت. یک کلاینت عمومی غیرمرورگر می‌تواند همان رشته‌ها را بسازد. اگر برنامه‌ای کنترل‌شده به انتساب دقیق کنش‌های رابط کاربری نیاز دارد، رویداد تعریف‌شدهٔ برنامه را با همبستگی درخواست منتشر کنید؛ گزارش‌های URL پروکسی نمی‌توانند هر کنش ورودی را بازسازی کنند.