Η μετονομασία του chrome σε browser δεν είναι πλήρης μεταφορά μιας επέκτασης διαμεσολαβητή.

Η ρύθμιση σταθερού διακομιστή του Chrome χρησιμοποιεί αντικείμενο λειτουργίας και κανόνων. Το Firefox εκθέτει τη δική του διεπαφή καθολικών ρυθμίσεων διαμεσολαβητή και ένα API proxy.onRequest ανά αίτημα. Τα παρόμοια ονόματα δεν καθιστούν τα αντικείμενα εισόδου τους εναλλάξιμα.

Ξεκινήστε από την πολιτική που θέλετε να εκφράσετε: ένα σταθερό τελικό σημείο, μια ρύθμιση PAC ή μια διαδρομή που επιλέγεται χωριστά για κάθε αίτημα. Έπειτα χρησιμοποιήστε τη διεπαφή που τεκμηριώνεται για κάθε πρόγραμμα περιήγησης.

Ο ακροατής του Firefox ανά αίτημα μπορεί να επιστρέψει πληροφορίες διαμεσολαβητή από τον κώδικα της επέκτασης. Απαιτεί την άδεια διαμεσολαβητή και την κατάλληλη πρόσβαση κεντρικού υπολογιστή για τα υποκλεμμένα αιτήματα. Αυτός είναι διαφορετικός σχεδιασμός από το να αντιγράψετε ένα αντικείμενο ρυθμίσεων σταθερού διακομιστή του Chrome και να ελπίζετε ότι το πρόγραμμα περιήγησης αναγνωρίζει κάθε πεδίο.

Ελέγξτε επίσης την υποστηριζόμενη έκδοση του Firefox και τις απαιτήσεις manifest. Παλιά παραδείγματα που χρησιμοποιούν proxy.register() περιγράφουν παλαιότερο API και δεν θα πρέπει να αποτελούν τη βάση μιας τρέχουσας επέκτασης.

Κρατήστε τα κοινά δεδομένα πολιτικής χωριστά από την προσαρμογή ανά πρόγραμμα περιήγησης. Οι δοκιμές και τα διαγνωστικά θα πρέπει να δείχνουν τη διαδρομή που επιλέγεται για έναν προορισμό σε κάθε πρόγραμμα περιήγησης, συμπεριλαμβανομένου ενός σκόπιμα άμεσου αποτελέσματος. Ένα έγκυρο manifest και μια κλήση API χωρίς εξαίρεση είναι μόνο η αρχή.

Σχετικά άρθρα