Όταν οι χρονικοί κανόνες PAC επιλέγουν διακομιστή μεσολάβησης
Ένας χρονικός κανόνας σε ένα PAC επιλέγει διακομιστή μεσολάβησης όταν αξιολογείται η δρομολόγηση. Δεν υπόσχεται μετακίνηση υπάρχουσας σύνδεσης σε νέα έξοδο σε ακριβές δευτερόλεπτο.
Μπορείτε να γράψετε έναν κανόνα PAC που επιστρέφει έναν διακομιστή το πρωί και άλλον αργότερα. Αλλά δεν μπορείτε να συμπεράνετε από αυτόν τον κανόνα ότι κάθε υπάρχουσα σύνδεση του προγράμματος περιήγησης αλλάζει έξοδο το μεσημέρι.
Συναρτήσεις όπως η timeRange() συμμετέχουν σε μια απόφαση δρομολόγησης. Δεν είναι προγραμματιστής υποβάθρου που κλείνει σήραγγες, μετακινεί υποδοχές ή ζητά από πάροχο διακομιστή να περιστρέψει τη δημόσια IP του.
Κρατήστε τρία γεγονότα χωριστά:
- Το πρόγραμμα περιήγησης αξιολογεί το PAC και λαμβάνει μια διαδρομή.
- Ο πελάτης δημιουργεί ή επαναχρησιμοποιεί σύνδεση σύμφωνα με τους κανόνες δικτύου του.
- Η επιλεγμένη υπηρεσία επιλέγει τη δημόσια διεύθυνση για τη δική της επόμενη σύνδεση.
Η χρονική συνθήκη αφορά άμεσα το πρώτο γεγονός. Μια ήδη ενεργή λήψη ή μακροχρόνια σύνδεση είναι άλλο ζήτημα. Η προσωρινή αποθήκευση στον πελάτη και η επαναχρησιμοποίηση συνδέσεων σημαίνουν επίσης ότι το «το σενάριο περιέχει έλεγχο ρολογιού» δεν αποτελεί επαρκή απόδειξη ακριβούς χρονοδιαγράμματος εναλλαγής.
Αν μια εργασία χρειάζεται νέα έξοδο ανά συνεδρία, αίτημα ή χρονικό παράθυρο, χρησιμοποιήστε διεπαφή σχεδιασμένη για αυτή την απαίτηση και επαληθεύστε την τεκμηριωμένη συμπεριφορά της. Ένα PAC μπορεί να επιλέξει μεταξύ τελικών σημείων, αλλά δεν καθορίζει τι κάνουν αυτά τα τελικά σημεία με τις δικές τους διευθύνσεις εξόδου.
Η χρονικά βασισμένη δρομολόγηση μπορεί να είναι ακόμη χρήσιμη για μια σκόπιμη πολιτική δικτύου. Περιγράψτε την ως επιλογή διαδρομής κατά την αξιολόγηση, όχι ως εγγυημένο μηχανισμό εναλλαγής IP.