Tá tíðarbundnar PAC-reglur velja ein proxya
Ein tíðarregla í PAC velur ein proxya, tá leiðingin verður metin. Hon lovar ikki at flyta eina verandi samband til eina nýggja útgang í einum nágreiniligum sekundi.
Tú kanst skriva eina PAC-reglu, sum um morgunin letur aftur ein proxya og seinni ein annan. Men tú kanst ikki úr teirri regluni slutna, at hvørt verandi kagablaðssamband skiftir útgang mitts dag.
Funktiónir sum timeRange() taka lut í eini leiðingaravgerð. Tær eru ikki ein bakgrundarætlan, sum letur tunnlar aftur, flytir sockets ella biður ein proxyleveringarhavandi at rotera sína almenna IP.
Halt trý hendingar sundur:
- Kagablaðið metur PAC-ina og fær eina leið.
- Klienturin stovnar ella endurnýtir eitt samband eftir sínum netreglum.
- Tann valda tænastan velur ta almennu adressuna til sítt næsta samband.
Tíðarstreymurin viðvíkur beint fyrstu hendingini. Ein longu virknari niðurtøka ella eitt langlívda samband er annar lutur. Klientcaching og endurnýtsla av sambondum merkir eisini, at 'skriptið inniheldur eina klokku-kanning' ikki er nøktandi prógv fyri einari nágreiniligari skiftisætlan.
Um ein uppgáva tørvar ein nýggjan útgang fyri hvørja setu, hvørja beiðni ella hvørt tíðarbil, brúka eitt grænseflata, sum er gjørt til ta krøvuna, og váttaðu skjalfesta atferðina. Ein PAC kann velja millum endapunkta, men hon skilgreinir ikki, hvat teir endapuntarnir gera við sínum egnu útgangsadressum.
Tíðarbundin leiðing kann framvegis vera nyttig fyri eina viljandi netpolitikk. Lýs hana sum eitt val av leið, tá ið metið verður, ikki sum ein tryggjaður IP-roteringsmekanisma.