نام میزبانی که در src ACL اسکوئید پذیرفته می‌شود، هنگام تجزیه پیکربندی به آدرس‌ها حل می‌شود. این نام به‌صورت یک اشتراک زنده با به‌روزرسانی‌های DNS پویای آن میزبان باقی نمی‌ماند.

فرض کنید نشانی عمومی یک کلاینت خانگی تغییر می‌کند و رکورد DDNS آن به‌روز می‌شود. ممکن است اسکوئید همچنان آدرس‌هایی را که برای پیکربندی پیشین بارگذاری شده بودند نگه دارد. بررسی کنید که resolver میزبان پروکسی پاسخ تازه را می‌بیند، سپس پیکربندی را با رویه معمول استقرار تازه کنید.

قاعده دسترسی را نیز که از ACL استفاده می‌کند بررسی کنید. تعریف فهرست آدرس تا زمانی که قاعده مرتبط http_access با آن مطابقت نکند دسترسی نمی‌دهد، و قاعده‌ای که زودتر مطابقت کند می‌تواند نخست درباره درخواست تصمیم بگیرد.

رکورد DDNS یک آدرس را نشان می‌دهد، نه یک شخص. پیش از تکیه بر این محدودیت، نشانی مبدأیی که پروکسی واقعاً می‌بیند را تأیید کنید. اگر سرویس برای کلاینت‌های سیار به دسترسی پایدار مبتنی بر حساب نیاز دارد، سیاست احراز هویت پشتیبانی‌شده‌اش را به کار ببرید، نه اینکه فقط به‌خاطر تغییر نشانی کلاینت کل شبکه یک ارائه‌دهنده را مجاز کنید.

مقالات مرتبط