رمز عبور درست در ارائه‌دهنده، اعتبارنامه‌ای منطبق برای پروکسی‌ای که واقعاً انتخاب شده ایجاد نمی‌کند. با طرح، میزبان و درگاه همان نقطه پایانی شروع کنید؛ فیلد میزبان معمولاً فقط نام میزبان یا IP می‌گیرد، نه نشانی کامل.

  1. کل تبادل احراز هویت را بخوانید. یک 407 که پس از آن تلاش دوباره پذیرفته می‌شود می‌تواند عادی باشد. پیش از رد کردن ورود، مطمئن شوید نتیجه نهایی هنوز 407 است.
  2. مسیر و دامنه اعتبارنامه را مقایسه کنید. میزبان/درگاه واقعی و سایر فیلدهای تعریف‌شده توسط HttpClient 5 AuthScope مستقرشده را تطبیق دهید. درگاه اشتباه می‌تواند BasicCredentialsProvider را بدون ورودی مناسب بگذارد.
  3. روش و هویت را بررسی کنید. آیا پروکسی روش پشتیبانی‌شده را ارائه کرد؟ آیا تلاش دوباره از اتصال مورد انتظار استفاده کرد؟ آیا اپراتور حساب واجد شرایط دامنه یا قالب مستند دیگری می‌خواهد؟

از API نسخه اصلی نصب‌شده استفاده کنید. دستور کش احراز هویت HttpClient 4 بدون تغییر به نسخه 5 منتقل نمی‌شود. از الزامات حساب اپراتور استفاده کنید نه اینکه بین گونه‌های دلخواه نام کاربری بچرخید.

احراز هویت پیش‌دستانه گزینه‌ای آگاهانه دیگر است. برای طرح سازگار می‌تواند یک رفت‌وبرگشت را حذف کند، اما زمان خروج اعتبارنامه‌ها را تغییر می‌دهد و به دامنه پشتیبانی‌شده نیاز دارد. نمی‌تواند نخستین اصلاح برای نقطه پایانی ناهمخوان یا روش پشتیبانی‌نشده باشد.

هویت پروکسی چالش‌شده، روش، تطابق دامنه و وضعیت نهایی را در تشخیص‌ها ی ویرایش‌شده نگه دارید. رمز عبور و ردهای خام حاوی اعتبارنامه برای آن مقایسه لازم نیست.

مقالات مرتبط