همه پروکسی‌ها زمان‌شان تمام می‌شود؟ پورت‌هایی را که می‌خواهید به آن‌ها برسید بررسی کنید
پورت خروجی محدود از سمت مشتری به پروکسی را از پورت مقصدی که داخل تونل درخواست می‌شود تفکیک کنید.
هدف HTTPS روی پورت 443 است، پس انتظار دارید مجوز HTTPS شبکه کافی باشد. اما پروکسی انتخابی شما روی پورت 18347 گوش می‌دهد؛ نخستین اتصال به همان پورت است.
نقطه اتصال مشتری به پروکسی و مقصدی که در CONNECT نام برده می‌شود دو نشانی جداگانه‌اند. شبکه می‌تواند ترافیک مستقیم به 443 را مجاز کند اما اتصال‌های خروجی به پورت‌های دلخواه پروکسی را محدود کند.
اگر ورودی‌های پروکسی بی‌ارتباط زیادی پیش از دریافت هر پاسخ پروکسی شکست بخورند، پورت‌های شنود آن‌ها و سیاست خروج تأییدشده مشتری را مقایسه کنید. هنگام بررسی نخستین گام مشترک، هدف را ثابت نگه دارید. برای آزمون‌های تأییدشده، پورت‌های نمایش‌داده‌شده در فهرست پروکسی رایگان را با آن سیاست مقایسه کنید؛ فهرست، دسترس‌پذیری از این شبکه را اثبات نمی‌کند. فقط به این دلیل که یک شبکه محدود نمی‌تواند به آن‌ها برسد، نتیجه نگیرید که همه نقاط عمومی آفلاین هستند.
یک تلاش اتصال حذف‌شده می‌تواند به پایان زمان برسد؛ رد فعال زودتر شکست می‌خورد. هیچ‌یک از پیام‌ها به‌تنهایی نشان نمی‌دهد چه کسی سیاست را اعمال کرده است. تا جایی که ممکن است از گزارش‌های شبکه محلی یا قواعد ارائه‌شده توسط مدیر استفاده کنید.
نقطه تأییدشده یا تغییری محدود و موجه در دسترسی را درخواست کنید. حذف کل سیاست خروج پیش‌شرط استفاده از پروکسی نیست، و برای تعمیر اتصالی که هرگز به تبادل TLS نرسیده نباید تأیید TLS مقصد را غیرفعال کرد.