پیش از ویرایش گزینه‌های پروکسی WebLogic، JVM سروری را که فراخوانی را انجام می‌دهد پیدا کنید. سرور مدیریت و سرورهای مدیریت‌شده می‌توانند آرگومان‌های راه‌اندازی متفاوتی داشته باشند.

سپس پیاده‌سازی HTTP آن را مشخص کنید. برای هندلرهای JDK، ویژگی‌های نقطه پایانی این‌ها هستند:

-Dhttp.proxyHost=proxy.example
-Dhttp.proxyPort=8080
-Dhttps.proxyHost=proxy.example
-Dhttps.proxyPort=8080

آن‌ها را از طریق پیکربندی راه‌اندازی واقعی همان سرور تأمین کنید. برای یک آزمون HTTP عمومی که به‌طور مستقل مجاز است و هیچ اعتبارنامه پروکسی برایش پیکربندی نشده، فهرست پروکسی HTTP می‌تواند مقادیر میزبان و پورت نامزد را فراهم کند. یک اسکریپت دامنه بر راه‌اندازی‌هایی که آن را می‌خوانند اثر می‌گذارد؛ راه‌اندازی یک سرویس یا Node Manager نیازمند بررسی ورودی‌های مؤثر خودش است.

Oracle برای انتخاب هندلر JDK به‌جای هندلر خودِ WebLogic، -DUseSunHttpHandler=true را مستند می‌کند. آن را به‌عنوان یک تصمیم پیاده‌سازی انتخاب کنید، نه به‌عنوان ویژگی اعتبارنامه‌ای گم‌شده. یک کلاینت HTTP خصوصی ممکن است در عوض به سازنده یا برنامه‌ریز مسیر خود نیاز داشته باشد.

گزینه‌های موجود را حفظ کنید، هر راه‌اندازی مجدد لازم را از طریق رویه استقرار اعمال کنید و مقادیر مؤثر را در JVM‌ای که شکست خورده بررسی کنید. تغییر یک سرور مدیریت‌شده دیگر می‌تواند پیکربندی قانع‌کننده‌ای روی دیسک باقی بگذارد بدون آنکه بر این درخواست اثر بگذارد.

مقالات مرتبط