http.proxy یک رشته است. تنظیم آن روی 0 می‌تواند باعث شود Git به‌جای غیرفعال‌کردن پراکسی، با میزبانی به نام دقیق 0 ارتباط برقرار کند.

ابتدا ورودی‌های منطبق و دامنه‌ها آن‌ها را پیدا کنید:

git config --show-origin --show-scope --get-regexp '.*proxy.*'

ورودی‌های سطح سیستم، کاربر، مخزن، include و مخصوص URL و همچنین محیط واقعی فرایند را بررسی کنید. مقادیری که اعتبارنامه دارند را خصوصی را نگه دارید. سپس از ریموت HTTPS مربوطه پرس‌وجو کنید:

git config --get-urlmatch http.proxy https://git.example/team/project.git

اگر بررسی یک ورودی واحد و منسوخ http.proxy محلیِ مخزن را شناسایی کرد، این را از همان نسخه کاری موردنظر اجرا کنید تا آن ورودی حذف شود:

git config --local --unset http.proxy

از همان منبعی که واقعاً گزارش شده استفاده کنید؛ این نمونه محلی دستوری برای پاک‌کردن پیش‌فرض‌های کاربر یا ماشین نیست. پیش از انتخاب عملیاتی که همه را حذف می‌کند، چندین مقدار را بررسی کنید.

حذف، ورودی‌های باقی‌مانده را آشکار می‌کند. unset محلی می‌تواند پیش‌فرض کاربر را آشکار کند و حذف یک ورودی کاربر می‌تواند قاعده‌ای مخصوص URL برجا بگذارد. در مقابل، مقدار خالی صریح، یک بازنویسی مستقیمِ موردنظر را در پیکربندی پشتیبانی‌شده Git بیان می‌کند؛ این سیاستی متفاوت از پس‌گرفتن یک منبع است.

core.gitProxy و مسیرهای SSH را جدا نگه دارید. اگر مقداری بازگشت، include‌ها، راه‌اندازها، IDEها و ابزارهای ساخت را بررسی کنید و منبع تولید را در دامنه موردنظر اصلاح کنید. پرس‌وجوی انتخاب و عملیات شبکه را تکرار کنید: انتخاب درست، اتصال یا احراز هویت بعدی مخزن را اثبات نمی‌کند.

مقالات مرتبط