dynamic_chain در Proxychains می‌تواند یک گام پروکسی الزامی را نادیده بگیرد
سیاست زنجیره proxychains-ng را بر اساس اینکه هر واسط تنظیم‌شده الزامی است یا می‌توان ورودی‌های در دسترس‌نبوده را نادیده گرفت، انتخاب کنید.
از strict_chain استفاده کنید زمانی که هر گام فهرست‌شده باید به ترتیب مشارکت کند. اگر پروکسی نهایی یک خروجی یا موقعیت شبکه‌ای الزامی فراهم می‌کند، اجازه‌دادن به نادیده‌گرفتن آن، این الزام را حتی وقتی درخواست موفق می‌شود بی‌اثر می‌کند.
dynamic_chain در proxychains-ng ترتیب پروکسی‌های قابل استفاده را حفظ می‌کند و در همان حال ورودی‌های در دسترس‌نبوده را نادیده می‌گیرد. این کار یک مسیر ثابت را با دسترس‌پذیری معاوضه می‌کند. تنها زمانی مناسب است که گام‌های نادیده‌گرفته‌شده برای کار اختیاری باشند.
نادیده‌گرفتن یک پروکسی در دسترس‌نبوده به این معنا نیست که حالت پویای مستندشده درخواست را مستقیماً می‌فرستد؛ هنوز به یک مسیر پروکسی قابل استفاده نیاز دارد. جدا از این، عملیات پشتیبانی‌نشدهٔ برنامه می‌تواند از رهگیری پوشش بیرون بزند. هیچ‌یک از دو حالت زنجیره سازوکاری برای اعمال در کل ماشین نیست.
یک حالت زنجیرهٔ انتخاب‌شده را فعال کنید، نه چند گزینهٔ رقیب. پیش از داوری این انتخاب تأیید کنید که فرمان واقعاً کدام پیکربندی را بارگذاری کرده است. chain_len به حالت‌های تصادفی یا چرخشی مستندشده در پیکربندی نمونه مربوط است؛ این یک حد طول عمومی برای زنجیره‌های strict و dynamic نیست.
سیاست را بر پایهٔ شکستی که می‌توانید بپذیرید انتخاب کنید: اگر یک گام الزامی از کار افتاده است درخواست شکست بخورد، یا مسیر مرتبی از میان پروکسی‌های قابل استفادهٔ باقی‌مانده بپذیرید. درخواست موفق تنها زمانی شواهد کافی است که مسیر حاصل الزام را برآورده کند.