./config.sh --proxyurl http://proxy.example:8080 \
  --proxyusername PROXY_USER \
  --proxypassword PROXY_PASSWORD

این پارامترها را به ورودی‌های معمول ثبت نصب اضافه کنید. در Windows از config.cmd استفاده کنید و مقادیر واقعی حساب را از طریق مدیریت اعتبارنامه استقرار به دست آورید.

پروکسی ثبت‌شده ارتباط Azure DevOps و عملیات درون‌ساخت منبع و مصنوع را پوشش می‌دهد. وظیفه‌ها اطلاعات پروکسی را از کتابخانه وظیفه دریافت می‌کنند و باید آن را روی کلاینت‌های HTTP خودشان اعمال کنند.

curl، dotnet یا Maven بیرونی به ورودی پشتیبانی‌شده خودش نیاز دارد. کارهای کانتینری هم به یک نقطه پایانی قابل دسترس از شبکه خود نیاز دارند؛ loopback عامل میزبان یعنی مکانی دیگر در آنجا. کشیدن تصویرهای پیشین درخواستی از زمان اجرای کانتینر است.

برای پروکسی‌ای که وقتی راه‌اندازی 407 می‌گیرد بازگشت Basic را می‌پذیرد، پرچم مستند --usebasicauthforproxy همان مسیر را انتخاب می‌کند؛ نمی‌تواند سازوکاری بیفزاید که پروکسی از آن پشتیبانی نمی‌کند.

در اسکریپت تولیدشده گروه استقرار، ورودی‌ها را به فراخوانی config.cmd آن اضافه کنید و آرگومان‌های سازمان و گروه را حفظ کنید. تغییر WebRequest.DefaultWebProxy در PowerShell والد، پیکربندی عامل فرزند نیست.

مقالات مرتبط