کارخواه پراکسی صریح می‌داند که با یک پراکسی سخن می‌گوید. اما مرورگر رهگیری‌شده گمان می‌کند به خود وبگاه متصل شده است. همین تفاوت در احراز هویت تعیین‌کننده است.

احراز هویت معمول پراکسی از چالش پراکسی و پاسخ مجوز پراکسی استفاده می‌کند. کارخواهی که پراکسی را انتخاب نکرده نباید به‌سادگی اعتبارنامه‌های پراکسی را به واسطه‌ای غیرمنتظره بفرستد.

از این‌رو راهنمای رهگیری Squid ترکیب سادهٔ proxy_auth با حالت رهگیری را پشتیبانی نمی‌کند. یک کمک‌کنندهٔ کارآمد احراز هویت Basic تغییری در آنچه مرورگر دربارهٔ نقطهٔ پایانی دور می‌پندارد ایجاد نمی‌کند.

اگر کاربران شناسایی‌شده به یک پراکسی پیشروی احراز هویت‌شدهٔ معمول نیاز دارند، کارخواه‌ها را به‌صریح پیکربندی کنید، چه مستقیم و چه از طریق پیکربندی مدیریت‌شدهٔ مناسب پراکسی. آن شنونده و سیاست احراز هویت آن را از شنوندهٔ رهگیری جدا نگه دارید.

درگاه احراز هویت، سامانهٔ هویت در سطح شبکه یا ترتیبات رهگیری TLS طرحی دیگر با الزامات اعتماد و استقرار متفاوت است. این یک تعمیر یک‌خطی برای تبادل مفقود پراکسی صریح نیست.

نبود درخواست را با عمومی کردن سرویس رهگیری‌شده یا اجازه دادن به همهٔ کارخواه‌ها حل نکنید. نخست تصمیم بگیرید که نیاز، احراز هویت صریح کاربر است یا رهگیری ترافیکی که هرگز برای پراکسی پیکربندی نشده بود. این دو فرض‌های متفاوتی می‌خواهند.

مقالات مرتبط