چرا پسوند نام میزبان ارائه‌دهنده برای دسترسی خصوصی به پروکسی بیش از حد گسترده است
الگوی مشترک نام‌های DNS معکوس را مدرک مالکیت مشتری بر یک پروکسی خصوصی ندانید.
نشانی خانه تغییر می‌کند، بنابراین مالک پروکسی به‌جای آن پسوند نام میزبان منطقه‌ای ارائه‌دهنده را مجاز می‌کند. اتصال دوباره کار می‌کند. این قاعده ممکن است مشترکان دیگری را هم که نامشان زیر آن پسوند است بپذیرد.
آن پسوند یک گروه نام را توصیف می‌کند، نه مالکیت یک دستگاه. حتی نامی که درست تفکیک شده باشد می‌تواند قاعده‌ای گسترده‌تر از قصد فرد را برآورده کند.
بدانید پروکسی نام معکوس را تطبیق می‌دهد، جست‌وجوی دیگری انجام می‌دهد یا فقط از منبع عددی استفاده می‌کند. این جزئیات بر قابلیت اطمینان اثر می‌گذارد، اما هیچ جست‌وجویی پسوند مشترک ارائه‌دهنده را به یک اعتبارنامه فردی تبدیل نمی‌کند.
برای یک سرویس خصوصی، ترتیبی برای مجوزدهی به کار ببرید که با مخاطب موردنظر بخواند: محدودیت‌های محدود مبدأ در جایی که عملی است، یک پروکسی احراز‌هویت‌شده مناسب، یا یک شنونده محلی محافظت‌شده که از طریق تونلی تأییدشده در دسترس است. نشانی‌دهی پویا یک الزام پیکربندی است، نه دلیلی برای دادن اجازه استفاده از خروجی به یک منطقه.