یک پورت UDP ناآشنا که در اختیار Squid است به‌طور خودکار پروکسی HTTP عمومی دیگری نیست. کلاینت‌ها برای دسترسی معمول به پروکسی HTTP از شنونده TCP پیکربندی‌شده استفاده می‌کنند؛ Squid همچنین سوکت‌هایی برای DNS و ارتباط با همتای کش باز می‌کند.

برای شناسایی سوکت اضافی، ثبت کنید:

  • اینکه TCP است یا UDP، نشانی اتصال آن و هر نقطه پایانی راه دور که نمایش داده می‌شود.
  • تنظیمات مؤثر شنونده، DNS، ICP و HTCP برای آن نمونه.
  • دسترس‌پذیری شبکه‌ای که ویژگی فعال‌شده توسط این تنظیمات نیاز دارد.

مرجع نشانی UDP در Squid به‌صراحت ماژول‌های DNS، ICP و HTCP را پوشش می‌دهد. رفتار آن‌ها را نمی‌توان از http_port استنباط کرد و شماره پورت بالا به‌تنهایی ویژگی را شناسایی نمی‌کند.

آن نقطه پایانی UDP را در فیلد پروکسی HTTP یک برنامه وارد نکنید و آن را فقط به این دلیل که در فهرست سوکت دیده می‌شود برای همه کلاینت‌ها باز نکنید. برعکس، مسدود کردن مسیر DNS که Squid واقعاً استفاده می‌کند می‌تواند تفکیک مقصد بعدی را مختل کند. قاعده فایروال را برای کارکرد شناسایی‌شده تغییر دهید: سوکت پرس‌وجوی تفکیک‌کننده، پورت همتای کش و شنونده کلاینت وظایف متفاوتی دارند.

مقالات مرتبط