Un inicio de sesión de proxy gardado en VS Code pode coexistir cunha descarga fallida no terminal ou nunha extensión. Identifique a operación e o proceso que fai a solicitude fallida antes de cambiar a conta gardada.

Rede básica do editor

A compatibilidade básica de proxy de VS Code vén de Chromium e normalmente segue a configuración de rede do sistema. Admite os esquemas habituais de proxy HTTP autenticado e pode lembrar as credenciais no almacén de credenciais do sistema operativo. Ese almacén non é automaticamente unha fonte de conta para todos os programas que inicia o editor.

Se se rexeita a conta gardada, comprobe o extremo e o método anunciado. A configuración do certificado non achega a autenticación que falta.

Extensións e solicitudes da CLI

VS Code documenta axustes herdados como http.proxy para escenarios de extensións e de CLI. Comprobe a versión do editor e a interface de rede propia da extensión: pode usar outra biblioteca, lanzar un executábel ou executarse noutro contorno.

Programas do terminal integrado

npm, Git, pip e outros comandos usan os seus propios axustes de proxy compatíbeis. Inspeccione o contorno real do proceso. Un terminal existente pode conservar variables antigas, e un terminal remoto pode executarse noutra máquina.

O acceso ao mercado e a entrega de artefactos de extensións poden usar hosts diferentes. Conserve o nome do host na solicitude fallida; unha solicitude correcta do catálogo ou de inicio de sesión non demostra que os artefactos sexan accesíbeis.

Informe da operación, da localización do proceso, do extremo de proxy e da primeira etapa fallida, sen segredos. Esas observacións localizan un 407, un erro TLS ou un host de entrega inalcanzábel no cliente que o posúe.

Artigos relacionados